د بلجیم د بهرنیو چارو وزارت د هغو غوښتنو په غبرګون کې چې بروکسل ته د طالبانو د پلاوي د بلنې د لغوه کولو غوښتنه پکې شوې وه، ویلي چې د غونډو د جوړولو او د پلاوو د بللو پرېکړې د اروپایي ټولنې د بنسټونو په صلاحیت کې راځي.
لورنس سوینن، د بلجیم د بهرنیو چارو وزارت ویاند، افغانستان انټرنشنل ته ویلي چې اروپایي ادارې پرېکړه کوي کومې غونډې ترسره شي او کوم کسان پکې ګډون ته راوبلل شي.
هغه ټینګار کړی چې د هغو ادارو یا حکومتونو د استازو حضور چې بلجیم یې په رسمیت نه پېژني، په خپله د دې معنا نه لري چې دغه هېواد هغوی په رسمیت پېژندلي دي.
سوینن زیاته کړې چې که بلجیم وغواړي د اروپایي بنسټونو د ټولو بلنو په اړه پرېکړه وکړي، نو د بروکسل حیثیت به د یوه نړیوال او ډیپلوماټیک مرکز په توګه زیانمن شي.
دا څرګندونې په داسې حال کې مطرح کېږي چې په وروستیو ورځو کې د افغانستان، جرمني، فرانسې، کاناډا، سوېډن، اتریش، هسپانیې او بلجیم یو شمېر افغانانو، د بشري حقونو فعالانو او مدني بنسټونو بروکسل ته د طالبانو د احتمالي سفر پر ضد اعتراضونه کړي دي.
معترضان باور لري چې له طالبانو سره هر ډول رسمي تعامل ښایي د دې ډلې د سیاسي مشروعیت د پیاوړتیا په توګه تعبیر شي، په ځانګړي ډول په داسې شرایطو کې چې د افغانستان د ښځو او نجونو د حقونو په اړه نړیوالې اندېښنې لا هم دوام لري.
د بلجیم د بهرنیو چارو وزارت ویلي چې تر اوسه د طالبانو د احتمالي پلاوي له غړو څخه هېڅ رسمي د ویزې غوښتنلیک نه دی ترلاسه شوی.
د وزارت په وینا، د پلاوي احتمالي نوملړ څو اوونۍ وړاندې ترلاسه شوی او لومړنۍ امنیتي ارزونې پرې پیل شوې دي، خو لا تر اوسه کوم رسمي ویزهیي دوسیه نه ده ثبت شوې.
بلجیمي چارواکو ټینګار کړی چې که دا سفر ترسره هم شي، باید د طالبانو د رسمیت پېژندنې په توګه ونه ګڼل شي.
په همدې حال کې، له ۸۰ څخه زیاتو نړیوالو بشري حقونو سازمانونو، د اروپا پارلمان یو شمېر غړو او د نوبل د سولې جایزې ګټونکې ملالې یوسفزۍ د طالبانو له احتمالي بلنې سره مخالفت څرګند کړی او د بلنې او ویزو د پروسې د بیاکتنې غوښتنه یې کړې ده.
د بلجیم د بهرنیو چارو وزارت همداراز د کډوالۍ په برخه کې د یوې ګډې اروپایي تګلارې پر اړتیا ټینګار کړی او ویلي یې دي چې د کډوالو د بېرته ستنولو چارې باید د نړیوالو ژمنو، عدالت او منظم چوکاټ له مخې ترسره شي.
د نیمروز له نظره، د طالبانو د احتمالي سفر موضوع یوازې یوه ډیپلوماټیکه مسئله نه ده، بلکې د بشري حقونو، کډوالۍ او د افغانستان د راتلونکي په اړه د نړیوالو سیاستونو له مهمو بحثونو څخه هم ګڼل کېږي.
