د افغانستان د جمهوري ریاست پخواني لومړي مرستیال امرالله صالح، د «ملي» کلمې د کارونې په اړه د وروستیو بحثونو په غبرګون کې ویلي، د طالبانو تر واک لاندې قلمرو کې دا کلمه د ګډ وحدت او هویت د نښې پر ځای له بحران او فاجعې سره تړاو لري.
صالح په یوه پیغام کې لیکلي: «د طالبانو په قلمرو کې له ملي فاجعې او ملي بحران پرته، بل هېڅ شی نه ملي مخوند او نه ملي شاتوند لري.»
هغه د داسې نومونو او سرلیکونو پر بحثونو نیوکه کړې او ټینګار یې کړی چې تمرکز باید د مبارزې او د افغانستان د اوسني وضعیت څخه د وتلو پر لارو وي.
د صالح دغه دریځ د طالبانو پر وړاندې د هغه د پرلهپسې سیاسي نیوکو په لړ کې مطرح شوی؛ هغه نیوکې چې تر ډېره د افغانستان پر سیاسي وضعیت او د اوسنیو شرایطو د بدلون پر اړتیا راڅرخي.
د صالح څرګندونې په داسې مهال دي چې د «ملي» کلمې کارول د افغانستان په سیاسي ډګر کې د بنسټونو، جریانونو او بېلابېلو سیاسي موضوعاتو په نومونو کې لا هم د بحث وړ دي. په داسې فضا کې، د صالح پیغام یوازې د یوې کلمې په اړه بحث نه دی، بلکې د طالبانو پر کړنو او د هېواد د وضعیت په اړه د دغه ډلې پر وړاندې د یوه سیاسي روایت څرګندونه هم ده.
د نیمروز له نظره، د صالح د څرګندونو اهمیت د افغانستان په اړه د دوو متضادو روایتونو په تقابل کې دی. طالبان پر ثبات او د هېواد پر ادارې ټینګار کوي، خو د دوی سیاسي مخالفان لا هم اوسنی وضعیت بحراني بولي او د بدلون غوښتنه کوي. له همدې امله، د یوه عنوان پر سر اختلاف په حقیقت کې د افغانستان د اوسني وضعیت او راتلونکي سیاسي مسیر د تعریف پر سر د پراخې سیالۍ یوه برخه ده.
په پای کې، د صالح څرګندونې ښيي چې ان «ملي» په څېر کلمې هم د افغانستان په اوسني سیاسي چاپېریال کې د سیاسي سیالۍ پر ډګر بدلې شوې دي. د هغه د پیغام اصلي ټکي دا دي چې د نومونو او عنوانونو پر ځای باید د افغانستان پر اساسي مسئلې، یعنې د هېواد پر سیاسي راتلونکي او له اوسني وضعیت څخه د وتلو پر لارو، بحث وشي.
