امرالله صالح، معاون پیشین ریاست‌جمهوری افغانستان، در واکنش به بحث‌های اخیر درباره استفاده از عنوان «ملی» گفته است که در قلمرو طالبان، این واژه بیش از آنکه نشانه وحدت و هویت مشترک باشد، با بحران و فاجعه پیوند خورده است.
صالح در پیامی نوشته است: «در قلمرو طالبان غیر از فاجعه ملی و بحران ملی، هیچ چیز دیگری پیشوند و پسوند ملی ندارد.»
او با انتقاد از پرداختن به چنین عنوان‌هایی، تأکید کرده است که تمرکز باید بر مبارزه و رهایی افغانستان از وضعیت کنونی باشد.
این موضع در ادامه انتقادهای سیاسی صالح از طالبان مطرح شده است؛ انتقادهایی که عمدتاً بر وضعیت سیاسی کشور و ضرورت تغییر شرایط موجود متمرکز است.
سخنان صالح در حالی مطرح می‌شود که استفاده از واژه «ملی» در نام‌گذاری نهادها، جریان‌ها و موضوعات سیاسی افغانستان همچنان محل مناقشه است. در چنین فضایی، پیام او بیش از آنکه صرفاً بحثی درباره یک واژه باشد، حمله‌ای سیاسی به عملکرد طالبان و تصویری است که این گروه از وضعیت کشور ارائه می‌کند.
از زاویه نیمروز، اهمیت این اظهارات در تقابل دو روایت درباره افغانستان است: طالبان بر ثبات و اداره کشور تأکید می‌کنند، در حالی که مخالفان سیاسی آنان همچنان وضعیت موجود را بحران سیاسی می‌دانند و بر ضرورت تغییر تأکید دارند. بنابراین، اختلاف بر سر یک عنوان در واقع بخشی از رقابت بزرگ‌تر بر سر تعریف وضعیت افغانستان و آینده سیاسی آن است.
در نهایت، سخنان صالح نشان می‌دهد که حتی واژه‌هایی مانند «ملی» نیز در فضای سیاسی افغانستان به میدان رقابت سیاسی تبدیل شده‌اند. پیام اصلی او این است که به‌جای مناقشه بر سر عنوان‌ها، باید درباره مسئله اصلی یعنی آینده سیاسی افغانستان و راه خروج از وضعیت کنونی بحث شود.
