ځایي سرچینې وایي چې فیروز کندزی، د افغانستان د شمال پېژندل شوی هنرمند، د طالبانو د امر بالمعروف او نهی عن المنکر ځواکونو له لوري نیول شوی او وروسته له «سپارښتنې» سره بېرته خوشې شوی دی.
د راپورونو له مخې، نوموړی تر نیول کېدو وروسته تر فشار لاندې راوستل شوی څو خپل هنري فعالیت، په ځانګړي ډول موسیقي، پرېږدي؛ دا په داسې حال کې چې د نیونې د حقوقي بنسټ، قضایي بهیر، یا رسمي وضاحت په اړه څه نه دي اعلان شوي.
دا پېښه د طالبانو د هغو محدودوونکو سیاستونو دوام بلل کېږي چې د موسیقۍ پر وړاندې یې خپل سخت دریځ ساتلی دی.
طالبانو د خپلې سختدریځې تفسیر له مخې موسیقي منع کړې، او په وروستیو کلونو کې ګڼ هنرمندان یا له هېواده وتلو ته اړ شوي او یا یې خپل فعالیتونه درولي دي.
د فیروز کندزي قضیه یوازې د یوه فردي هنرمند د نیونې موضوع نه ده، بلکې د افغانستان پر فرهنګي ژوند د پراخ فشار نښه هم ګڼل کېږي.
شنونکي وایي، کله چې هنر د روښانه حقوقي چوکاټ پرته د حذف، فشار یا تدریجي خاموشۍ له ګواښ سره مخ شي، موضوع یوازې د یوه هنرمند محدودېدل نه وي؛ بلکې د ټولنې د فرهنګي حافظې، هنري تنوع، او ټولنیز هویت یوه برخه هم تر فشار لاندې راځي.
د دې ډول اقداماتو دوام یو ځل بیا دا پوښتنه راپورته کوي چې په اوسني محدود چاپېریال کې به د افغانستان لپاره د خپلواک هنر او فرهنګي ازادۍ راتلونکی څه وي.
