دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) اعلام کرد که در سال ۲۰۲۶ بیش از ۱۰ میلیون و ۷۰۰ هزار زن و دختر افغان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. به گفته این نهاد، محدودیت‌های اعمال‌شده بر آموزش، اشتغال و رفت‌وآمد زنان، دسترسی آنان به خدمات اساسی را به‌شدت کاهش داده و آسیب‌پذیری آنان را افزایش داده است.
اوچا در گزارش تازه خود تأکید کرده است که زنان و دختران همچنان از آسیب‌پذیرترین گروه‌های جامعه افغانستان هستند و محدودیت‌های موجود، خطرات حفاظتی و مشکلات انسانی آنان را تشدید کرده است.
این نهاد همچنین هشدار داد که نظام بهداشت افغانستان با کمبود شدید کارکنان زن، کاهش منابع مالی، کمبود دارو و محدودیت در خدمات بهداشت باروری روبه‌رو است. بر اساس آمار سازمان ملل، در سال ۲۰۲۴ میزان مرگ‌ومیر مادران به ۶۳۸ مورد در هر ۱۰۰ هزار تولد زنده رسیده که بالاترین رقم در آسیا و هفتمین نرخ بالای جهان به شمار می‌رود.
اوچا اعلام کرد که وضعیت در مناطق روستایی و دورافتاده وخیم‌تر است؛ جایی که زنان برای دسترسی به خدمات درمانی ناچارند ساعت‌ها در مسیرهای دشوار سفر کنند و بسیاری تنها پس از بروز عوارض شدید به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند.
این گزارش همچنین به وضعیت شفاخانه ولایتی بامیان اشاره کرده و گفته است این مرکز، که تنها شفاخانه دارای بخش مراقبت ویژه نوزادان در این ولایت است، با فشار شدید ناشی از کمبود امکانات و افزایش شمار بیماران روبه‌رو است.
اوچا هشدار داده است که ادامه محدودیت‌ها بر آموزش دختران، کمبود نیروی انسانی زن در بخش‌های بهداشت و آموزش را در سال‌های آینده تشدید خواهد کرد. برآورد یونیسف نشان می‌دهد که در صورت تداوم این وضعیت، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ ممکن است بیش از ۲۵ هزار معلم و کارمند زن بخش بهداشت را از دست بدهد.
سازمان ملل تأکید کرده است که بدون افزایش فوری کمک‌های بشردوستانه و رفع موانع موجود، بحران انسانی و بهداشتی زنان و کودکان افغانستان در سال‌های آینده عمیق‌تر خواهد شد.
