حامد کرزی، رئیسجمهور پیشین افغانستان، در گفتوگو با روزنامه فایننشال تایمز گفته است تا زمانی که طالبان درهای مکتب را به روی دختران باز نکنند، درباره عملکرد این گروه سخن مثبتی نخواهد گفت؛ موضعی که نشان میدهد ممنوعیت آموزش دختران همچنان یکی از اصلیترین محورهای اختلاف او با طالبان است.
کرزی در این گفتوگو تأیید کرده است که بهدلیل انتقادهایش از سیاستهای طالبان، فعالیتها، رفتوآمد و دیدارهایش با محدودیت روبهرو شده است. او گفته طالبان از مواضعش درباره آموزش دختران خشمگین هستند و از او خواستهاند درباره عملکرد این گروه اظهارات مثبت داشته باشد.
رئیسجمهور پیشین افغانستان در پاسخ به این خواسته گفته است: «وقتی دختران دوباره به مکتب برگردند، آنوقت دلیلی برای گفتن سخنان مثبت درباره طالبان خواهم داشت. امروز نه.»
کرزی ممنوعیت آموزش دختران را بزرگترین مشکل کنونی افغانستان دانسته و گفته است کشور بدون زنان تحصیلکرده نمیتواند آیندهای پایدار داشته باشد.
او تأکید کرده است که زنان باید بتوانند در بخشهای مختلف جامعه، از آموزش و اقتصاد گرفته تا طب، مهندسی، قضا و رسانه فعالیت کنند. کرزی گفته است: «اگر میخواهیم جامعهای زنده و پویا داشته باشیم، دختران باید به مکتب بروند و زنان به کار بازگردند.»
کرزی همچنین گفته است شماری از اعضای طالبان در گفتوگوهای خصوصی با او با بازگشت دختران به مکتب و حضور زنان در محیط کار موافقت کردهاند؛ اما سیاست رسمی طالبان همچنان مانع ادامه آموزش دختران بالاتر از صنف ششم است.
او که پس از بازگشت طالبان به قدرت در کابل مانده است، گفته با وجود حفظ ارتباط با مقامهای طالبان، عملاً تحت نوعی محدودیت قرار دارد و بدون هماهنگی با حکومت طالبان نمیتواند آزادانه رفتوآمد کند.
به گفته کرزی، روابط او با طالبان با وجود اختلافهای سیاسی همچنان «محترمانه» است، اما اظهارات انتقادیاش باعث نارضایتی این گروه شده است.
کرزی در بخش دیگری از این گفتوگو گفته است دو دخترش نیز بهدلیل ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، از ادامه تحصیل در مکتب محروم شدهاند؛ موضوعی که انتقاد او از سیاست آموزشی طالبان را از یک موضع سیاسی صرف فراتر میبرد و به تجربه مستقیم خانواده خودش نیز پیوند میدهد.
اظهارات کرزی در حالی مطرح میشود که ممنوعیت آموزش دختران پس از صنف ششم همچنان یکی از مهمترین موضوعات مورد انتقاد جامعه جهانی و مخالفان طالبان است. طالبان تاکنون زمان مشخصی برای بازگشایی مکاتب دخترانه اعلام نکردهاند.
موضع کرزی همچنین نشان میدهد که حتی یک چهره سیاسی که پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان باقی مانده و ارتباط خود را با این گروه حفظ کرده است، حاضر نیست بدون تغییر در سیاست آموزشی طالبان از عملکرد آنان تمجید کند. در چنین شرایطی، مسئله آموزش دختران فقط یک موضوع آموزشی نیست؛ بلکه به معیاری برای سنجش رابطه طالبان با جامعه افغانستان و جهان تبدیل شده است. تا زمانی که این محدودیت پابرجا باشد، فشار سیاسی بر طالبان و اختلاف میان این گروه و چهرههای سیاسی افغانستان نیز ادامه خواهد یافت.
