په هرات کې یوه هنري مرکز له ۸۰ څخه ډېرو نجونو ته د هنر د زدهکړې او فعالیت زمینه برابره کړې؛ هغه نجونې چې وایي د هنر له لارې هڅه کوي د افغانستان ښکلا، د یو بل د منلو فرهنګ او د سولې پیغام نړۍ ته ورسوي.
دغه هنرجویانې د مینیاتور، نقاشۍ او خوشخطۍ په برخو کې فعالیت کوي او ډېری یې وروسته له هغې هنر ته مخه کړې چې له رسمي زدهکړو محرومې شوې دي.
مریم رسولي، د دغو هنرجویانو له ډلې یوه، وایي: «موږ د هنر له لارې د زغم، سولې او پوهاوي پیغام ځوان نسل ته رسوو.»
بلې هنرجویې مریم محبوب ویلي: «غواړو د خپل هېواد تمدن نړۍ ته معرفي کړو؛ هغه تمدن چې له اوږدې مودې راهیسې هېر شوی دی.»
د دغه هنري ورکشاپ مسوولې ماریا سامر اربابزاده ویلي چې په دې مرکز کې ۸۵ نجونې فعالیت لري او د هنر په بېلابېلو سبکونو، لکه پر لرګي او سفال د مینیاتور او نقاشۍ، روزنه ترلاسه کوي.
د هنرجویانو له مهمو موخو څخه یوه د استاد کمالالدین بهزاد د هنري مکتب د مینیاتور هنر پراخول بلل شوي؛ هغه هنرمند چې د هرات د تاریخي هنري مکتب له مشهورو څېرو څخه ګڼل کېږي.
نجونې وایي، هنر د هغوی لپاره یوازې تفریح نه دی، بلکې د رواني فشارونو، اضطراب او کورنيو محدودیتونو پر وړاندې د مبارزې یوه لاره ده.
هدیه افضلي، یوه بله هنرجویې، ویلي: «هنر زموږ اضطراب کم کړی، امید یې راکړی او پوهاوی یې زیات کړی دی.»
الناز رحیمي هم وایي: «په اوسنیو شرایطو کې هنر موږ ته هیله راکړې ده.»
ځینې نجونې وایي، له هغه وروسته چې ښوونځي وتړل شول، هنر یوازینی ځای شو چې کولای شي خپل احساسات، اندېښنې او هیلې پکې څرګندې کړي.
اوس مهال په هرات کې د ښځو لپاره لسګونه هنري مرکزونه او ورکشاپونه فعال دي او سلګونه نجونې پکې د هنر زدهکړه کوي.
فرهنګي کارپوهان وایي، د دغو مرکزونو دوام نه یوازې د افغانستان د اصیلو هنرونو په ساتنه کې مرسته کوي، بلکې پر نجونو او ځوانو ښځو د رواني او ټولنیزو فشارونو په کمولو کې هم مهم رول لري.
