همزمان با پنجمین سالروز تسلط طالبان بر افغانستان، شماری از خبرنگاران و کارمندان رسانهها میگویند محدودیتهای اعمالشده از سوی این گروه، فضای فعالیت رسانهای را در پنج سال گذشته بهشدت تنگ کرده است.
این خبرنگاران میگویند سانسور، محدودیت در دسترسی به اطلاعات، ممنوعیت انتقاد و نگرانی از بازداشت، آنان را به خودسانسوری واداشته و امکان بازتاب آزادانه رویدادها را کاهش داده است.
به گفته آنان، فشار و ترس از طالبان تنها به محیط کار محدود نمانده و خبرنگاران حتی در حسابهای شخصی خود در شبکههای اجتماعی نیز نمیتوانند آزادانه دیدگاههای خود را بیان کنند.
خبرنگاران در گفتوگو با تلویزیون نیمروز میگویند که دسترسی به اطلاعات و امکان گزارشدهی مستقل در پنج سال گذشته بهشدت محدود شده است. آنان میافزایند که در بسیاری موارد، خبرنگاران ناچارند اطلاعات مورد نظر طالبان را منتشر کنند و نمیتوانند رویدادها و واقعیتهای عینی را آنگونه که رخ دادهاند، بازتاب دهند.
به گفته خبرنگاران، این محدودیتها نه تنها محتوای گزارشهای رسانهای را تحت تأثیر قرار داده، بلکه فضای عمومی فعالیت خبرنگاران را نیز تغییر داده است؛ بهگونهای که نگرانی از بازداشت، احضار یا پیامدهای امنیتی، بخشی از تصمیمگیری روزمره آنان شده است.
همزمان، مشکلات اقتصادی نیز فشار مضاعفی بر جامعه رسانهای افغانستان وارد کرده است. خبرنگاران میگویند کاهش فرصتهای کاری و دشواریهای مالی باعث شده است بسیاری از آنان با وجود شرایط سخت، همچنان به فعالیت در رسانهها ادامه دهند.
محدودیت بر دسترسی به اطلاعات، سانسور و فشار بر خبرنگاران در حالی ادامه دارد که رسانههای مستقل برای اطلاعرسانی درباره رویدادهای افغانستان به منابع میدانی و دسترسی آزاد به اطلاعات نیاز دارند.
به باور خبرنگاران، ادامه این وضعیت میتواند دامنه خودسانسوری را بیشتر کند و فاصله میان واقعیتهای جامعه و آنچه از طریق رسانهها به مردم منتقل میشود را افزایش دهد.
پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، وضعیت آزادی رسانهها همچنان یکی از نگرانیهای جدی درباره وضعیت حقوق بشر و آزادیهای مدنی در افغانستان است.
