احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان، با اشاره به گزارشها درباره وجود دو جریان «صلحطلب» و «جنگطلب» در میان طالبان گفت اگر جریان صلحطلب واقعاً در این گروه وجود دارد، باید ابتکار عمل را در دست بگیرد.
مسعود در گفتوگویی با تلویزیون ایراف گفت نخستین پیام رهبران سیاسی و جهادی افغانستان، از حمدشاه مسعود تا برهانالدین ربانی، پیام جنگ نبوده، بلکه پیام صلح بوده است.
او گفت با وجود این، به نظر میرسد در شرایط کنونی کنترول، ابتکار عمل و سیاستگذاری در ساختار طالبان در اختیار جریانهایی است که او آنان را «جنگطلب» میخواند.
رهبر جبهه مقاومت ملی افزود که تاکنون طالبان «صلحطلب» را ندیده و درباره وجود چنین جریانی تردید دارد؛ اما اگر چنین مجموعهای واقعاً وجود داشته باشد، باید اراده مردم افغانستان را بپذیرد و مشروعیت خود را از داخل کشور به دست آورد.
مسعود تأکید کرد که جنگ را راهحل مسئله افغانستان نمیداند و بارها بر ضرورت یافتن راهحل سیاسی تأکید کرده است.
او گفت جریانهای مخالف طالبان درباره آینده افغانستان به توافقهایی دست یافتهاند و در تلاشاند یک نقشه مشترک برای ایجاد زمینه مشروعیت سیاسی کشور تدوین کنند.
به گفته مسعود، هدف مخالفان طالبان نابودی کامل این گروه یا تصاحب قدرت توسط یک فرد یا جریان مشخص نیست، بلکه ایجاد نظامی مشروع است که مردم افغانستان درباره نوع آن تصمیم بگیرند.
او افزود تا زمان شکلگیری چنین نظامی، جریانهای مخالف طالبان تلاش خواهند کرد در یک صف واحد قرار داشته باشند.
رهبر جبهه مقاومت ملی همچنین طالبان را به انتخاب میان مذاکره و ادامه تقابل با مردم فراخواند و گفت این گروه باید پای میز مذاکره حاضر شود و برای ایجاد یک حکومت همهشمول وارد گفتوگو شود.
مسعود هشدار داد که در غیر این صورت، طالبان با اراده و خشم مردم افغانستان روبهرو خواهد شد.
او گفت مخالفان طالبان خواهان افغانستانی آزاد، آباد و مستقل هستند؛ کشوری که در آن حاکمیت از مشروعیت برخوردار باشد و این مشروعیت از اراده مردم سرچشمه بگیرد.
مسعود همچنین وجود اختلاف جدی میان جریانهای مخالف طالبان درباره هدف نهایی آنان را رد کرد و گفت ایجاد زمینه برای تصمیمگیری مردم درباره آینده سیاسی کشور، هدف مشترک این جریانها است.
او در بخش دیگری از سخنانش گفت حضور طالبان در قدرت دائمی نیست و تأکید کرد: «طالبان پایان تاریخ افغانستان نیستند.»
رهبر جبهه مقاومت ملی در پایان گفت طالبان یا از طریق مردم، یا در نتیجه فشارهای میدانی، منطقهای و جهانی، ناگزیر خواهند شد اراده مردم افغانستان را بپذیرند یا از قدرت کنار بروند.
