رابعه نسیمی، بانوی افغان و عضو یکی از شوراهای وابسته به حزب کارگر در لندن، ممنوعیت آموزش و کار زنان در افغانستان را «دردناک» و «عمیقاً تأسفبار» توصیف کرده و از خانوادههای افغان خواسته است که همچنان از آموزش و اشتغال زنان و دختران حمایت کنند.
او در یک گفتوگوی ویژه تأکید کرده که مردان افغان نباید اجازه دهند زنان و دختران در فضای محدودکننده کنونی دچار ناامیدی شوند.
نسیمی همچنین گفته است که زنان افغان نباید امید خود را از دست بدهند، زیرا به باور او حاکمیت طالبان دائمی نخواهد بود و روزی زنان و دختران بار دیگر به حقوق خود در عرصه آموزش و کار دست خواهند یافت.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که محدودیتهای طالبان بر آموزش و اشتغال زنان همچنان ادامه دارد و انتقادهای گسترده بینالمللی را به دنبال داشته است.
سازمان ملل متحد نیز در تازهترین گزارش خود هشدار داده که اگر ممنوعیت آموزش زنان تا سال ۲۰۳۰ ادامه پیدا کند، افغانستان حدود ۲۰ هزار آموزگار زن و بیش از پنج هزار کارمند صحی زن را از دست خواهد داد.
این نهاد تأکید کرده که پیامدهای این محدودیتها تنها به حقوق فردی زنان محدود نمیشود، بلکه مستقیماً بر آینده نظام آموزشی و صحی افغانستان نیز اثر میگذارد.
سخنان رابعه نسیمی بازتاب دیدگاهی است که تلاش میکند در برابر فضای ناامیدی، بر حفظ امید و مقاومت اجتماعی تأکید کند؛ بهویژه در شرایطی که بسیاری از زنان افغان با حذف تدریجی از عرصه عمومی روبهرو هستند.
