بخش زنان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۶، حدود ۴۲۶ میلیون زن و دختر در سراسر جهان در فقر شدید زندگی می‌کنند. این نهاد هم‌زمان با روز جهانی محو فقر، از دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی خواسته است سرمایه‌گذاری در بخش‌های حمایت اجتماعی، صحت و آموزش را افزایش دهند.
این سازمان روز شنبه، ۲۷ میزان، در پیامی تأکید کرد که زنان با بحرانی دوگانه روبه‌رو هستند: سهم آنان در میان افراد فقیر بیشتر است، اما نقش‌شان در تصمیم‌گیری‌های مربوط به ریشه‌کن کردن فقر محدودتر است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، میزان فقر شدید در جهان بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ کاهش یافته است. این کاهش در میان کودکان و نوجوانان بیشتر بوده و میزان فقر در گروه سنی صفر تا ۱۴ سال بین پنج تا هشت درصد پایین آمده است؛ در حالی که این کاهش در میان بزرگ‌سالان بین چهار تا شش درصد بوده است.
با وجود این پیشرفت، در سال ۲۰۲۴ هنوز ۹.۹ درصد زنان و ۹.۵ درصد مردان جهان در فقر شدید زندگی می‌کردند. بر اساس گزارش، ۲۹۵ میلیون زن و دختر در جنوب صحرای افریقا با فقر روبه‌رو هستند.
بزرگ‌ترین شکاف فقر میان زنان و مردان در گروه سنی ۱۵ تا ۳۴ سال مشاهده شده است. در این گروه، میزان فقر زنان نزدیک به دو واحد درصد بیشتر از مردان است.
بخش زنان سازمان ملل هشدار داده است که آمارهای موجود ممکن است تمام ابعاد فقر زنان را نشان ندهد؛ زیرا در محاسبات فرض می‌شود منابع خانواده به‌طور مساوی میان اعضا تقسیم می‌شود. اما در واقعیت، نابرابری قدرت در خانواده و سنت‌هایی که اختیار بیشتری برای کنترول منابع به مردان می‌دهند، می‌توانند وضعیت اقتصادی زنان را بدتر کنند.
این سازمان برآورد کرده است که اگر روند کنونی ادامه یابد، ریشه‌کن کردن فقر شدید تا سال ۲۰۳۰ دشوار خواهد بود. همچنین، با در نظر گرفتن معیار بالاتر فقر، یعنی درآمد روزانه ۸.۳۰ دالر، بیش از ۴۰ درصد جمعیت جهان در فقر قرار خواهند داشت.
گزارش همچنین از شکاف در حضور زنان در ساختارهای تصمیم‌گیری حکایت دارد. زنان در سطح جهان تنها ۱۹ درصد وزیران مسئول بخش‌های اقتصادی و ۴۰ درصد وزیران مسئول حمایت و تأمین اجتماعی را تشکیل می‌دهند.
بر اساس این گزارش، در کشورهایی که زنان بیش از ۲۰ درصد کرسی‌های پارلمان را در اختیار دارند، میزان واکسیناسیون تا ۱۲ واحد درصد بیشتر از کشورهایی است که سهم زنان در پارلمان‌های آن‌ها پایین‌تر است. حضور زنان در رهبری مالی و سیاسی نیز با افزایش هزینه‌های عمومی در بخش‌های صحت و آموزش و کاهش مرگ‌ومیر کودکان ارتباط دارد.
این گزارش می‌گوید زمانی که زنان در خانواده‌ها کنترول بیشتری بر مصارف دارند، سهم بیشتری از منابع به مواد غذایی، آموزش کودکان و خدمات صحی اختصاص می‌یابد. از همین رو، بخش زنان سازمان ملل سرمایه‌گذاری عمومی در حمایت اجتماعی، صحت و آموزش را از مؤثرترین راه‌های مبارزه با فقر زنان می‌داند.
افغانستان نیز با فقر گسترده روبه‌رو است. بر اساس گزارش سال ۲۰۲۶ برنامه توسعه سازمان ملل متحد، حدود ۲۸ میلیون نفر، نزدیک به سه‌چهارم جمعیت کشور، در سال ۲۰۲۵ توانایی تأمین نیازهای اولیه خود را نداشتند. این گزارش محدودیت‌های کار و آموزش زنان، کاهش کمک‌های بین‌المللی و مشکلات اقلیمی، از جمله خشکسالی، را از عوامل تشدید وضعیت اقتصادی مردم دانسته است.
بخش زنان سازمان ملل متحد در ارزیابی وضعیت جنسیتی افغانستان در سال ۲۰۲۴ نیز اعلام کرده بود که تنها ۲۴ درصد زنان افغان در نیروی کار سهم دارند؛ در حالی که این میزان در میان مردان ۸۹ درصد است.
محرومیت زنان از آموزش، کار و فرصت‌های اقتصادی نه‌تنها نابرابری جنسیتی را تشدید می‌کند، بلکه توانایی خانواده‌ها برای بهبود وضعیت معیشتی را نیز محدود می‌سازد. یافته‌های این گزارش بار دیگر بر پیوند میان دسترسی زنان به فرصت‌های اقتصادی، حضور آنان در تصمیم‌گیری‌ها و مبارزه با فقر تأکید می‌کند.
منبع: نیمروز
