یک مرکز هنری در هرات برای بیش از ۸۰ دختر فرصت آموزش و فعالیت هنری فراهم کرده است؛ دخترانی که می‌گویند از طریق هنر تلاش می‌کنند زیبایی‌های افغانستان، فرهنگ هم‌دیگرپذیری و پیام صلح را بازتاب دهند.
این هنرجویان در بخش‌هایی چون مینیاتور، نقاشی و خوش‌نویسی فعالیت دارند و بسیاری از آنان پس از محروم شدن از آموزش رسمی، به هنر روی آورده‌اند.
مریم رسولی، یکی از هنرجویان، می‌گوید: «ما از طریق هنر، هم‌دیگرپذیری، صلح و آگاهی را به نسل جوان منتقل می‌کنیم.»
مریم محبوب، هنرجوی دیگر، نیز گفته است: «می‌خواهیم تمدن کشور خود را به جهان معرفی کنیم؛ تمدنی که مدت‌هاست به فراموشی سپرده شده است.»
ماریا سامر ارباب‌زاده، مسئول این کارگاه هنری، گفته است که ۸۵ دختر در این مرکز فعالیت دارند و در سبک‌های مختلف هنری، از جمله نقاشی و مینیاتور روی چوب و سفال، آموزش می‌بینند.
یکی از هدف‌های این هنرجویان، گسترش هنر مینیاتور به سبک استاد کمال‌الدین بهزاد، از چهره‌های برجسته مکتب هنری هرات، عنوان شده است.
هنرجویان می‌گویند هنر برای آنان تنها یک سرگرمی نیست، بلکه راهی برای مقابله با فشارهای روحی، اضطراب و خانه‌نشینی است.
هدیه افضلی، یکی از هنرجویان، گفته است: «هنر باعث کاهش اضطراب، امیدآفرینی و افزایش آگاهی شده است.»
الناز رحیمی نیز می‌گوید: «در شرایط فعلی، هنر برای ما امید بخشیده است.»
برخی دختران می‌گویند پس از بسته شدن مکتب‌ها، هنر به تنها فضایی تبدیل شده که می‌توانند احساسات، نگرانی‌ها و آرزوهای خود را از طریق آن بیان کنند.
در حال حاضر ده‌ها مرکز و کارگاه هنری ویژه بانوان در هرات فعال است و صدها دختر در این مراکز سرگرم آموزش هنر هستند.
کارشناسان فرهنگی می‌گویند ادامه فعالیت این مراکز می‌تواند علاوه بر حفظ هنرهای اصیل افغانستان، به کاهش فشارهای روانی و اجتماعی بر دختران و زنان جوان نیز کمک کند.
