شهابالدین دلاور، رییس جمعیت هلال احمر افغانی تحت کنترول طالبان و از مذاکرهکنندگان ارشد این گروه در توافقنامه دوحه، میگوید که در این توافقنامه از زنان نامی برده نشده است. او همزمان از محدودیتهای طالبان بر آموزش دختران دفاع کرده و ریشه سختگیریها درباره زنان را به روایتهای افغانی و پشتونی نسبت داده است.
دلاور در گفتوگو با تلویزیون شمشاد در کابل گفت: «واژه زن از اول تا آخر در آن وجود ندارد.» او افزود که به گفته وی، حساسیتهای فرهنگی در جامعه افغانستان و میان پشتونها به اندازهای است که مطرحکردن موضوع زنان در نشستها دشوار تلقی میشود.
او بدون ارائه توضیح مشخص درباره مبنای این تصمیم، از فرمان هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، برای ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم دفاع کرد و گفت که این ممنوعیت تا صدور «امر ثانی» ادامه خواهد داشت.
اظهارات تازه دلاور با مواضع پیشین او تفاوت دارد. او در یکی از نشستهای مذاکرات دوحه گفته بود که زنان حق دارند تا سطح دکترا تحصیل کنند و کار کنند و طالبان به این حقوق متعهد خواهند بود. او همچنین حدود سه سال پیش در چندین سخنرانی ابراز امیدواری کرده بود که محدودیتهای آموزشی دختران برداشته شود.
بر اساس گزارشها، دلاور پس از آن از وزارت معادن و پترولیم کنار گذاشته شد و به ریاست جمعیت هلال احمر افغانی منصوب شد؛ با این حال، ارتباط مستقیم این جابهجایی با مواضع او درباره آموزش دختران بهطور مستقل تایید نشده است.
منتقدان طالبان میگویند نسبتدادن محدودیتهای کنونی به سنتهای افغانی و پشتونی، نقش تصمیمهای سیاسی و فرمانهای این گروه را نادیده میگیرد. آنان یادآوری میکنند که پیش از شکلگیری طالبان، دختران و زنان افغان در مکاتب و دانشگاهها تحصیل میکردند و زنان در ادارههای دولتی به مقامهای بلندپایه رسیده بودند.
اظهارات دلاور بار دیگر این پرسش را مطرح میکند که چرا حقوق زنان، با وجود وعدههای مطرحشده در جریان مذاکرات صلح، در سیاستهای عملی طالبان جایگاهی روشن ندارد. نبود اشاره به زنان در متن توافقنامه دوحه، بهتنهایی توضیح نمیدهد که چرا طالبان پس از بازگشت به قدرت، محدودیتهای گستردهای بر آموزش و کار زنان اعمال کردهاند.














