گسترش شبکه دوربین‌های نظارتی طالبان در کابل، هم‌زمان با ادامه مشکلات در خدمات عمومی و ایمنی شهری، با انتقادهایی درباره اولویت‌های استفاده از فناوری روبه‌رو شده است.
در جاده ۴۰ متره تایمنی، چندین دوربین از جهات مختلف خیابان را پوشش می‌دهند؛ اما در کنار این تجهیزات، چراغ ترافیکی خاموش دیده می‌شود و نشانه‌ای از تجهیزات کنترل سرعت وجود ندارد. این وضعیت پرسش‌هایی درباره اولویت‌های استفاده از فناوری در پایتخت ایجاد کرده است.
براساس اطلاعات ارائه‌شده، نزدیک به ۱۰۰ هزار دوربین نظارتی در کابل فعال است. طالبان می‌گویند هدف از نصب این دوربین‌ها جلوگیری از جرایم و تامین امنیت شهروندان است.
با این حال، درباره نحوه نگهداری تصاویر، سطح دسترسی به اطلاعات ثبت‌شده و سازوکارهای جلوگیری از سوءاستفاده از این داده‌ها، اطلاعات شفافی ارائه نشده است.
منتقدان همچنین هشدار می‌دهند که در نبود تضمین‌های روشن برای حفظ حریم خصوصی، شبکه گسترده نظارتی می‌تواند برای ردیابی منتقدان یا نظارت بیشتر بر زندگی شهروندان مورد استفاده قرار گیرد. این نگرانی‌ها درباره کاربردهای احتمالی این شبکه به معنای اثبات چنین استفاده‌ای نیست.
گسترش تجهیزات نظارتی در شرایطی صورت می‌گیرد که افغانستان با فقر، مشکلات اقتصادی، کمبود فرصت‌های کاری و محدودیت‌های آموزشی روبه‌رو است. میلیون‌ها دختر نیز همچنان از آموزش متوسطه و دانشگاه محروم‌اند.
منتقدان می‌گویند افزایش توانایی نظارتی باید هم‌زمان با سرمایه‌گذاری در ایجاد شغل، آموزش، خدمات عمومی و ایمنی جاده‌ها باشد تا فناوری تنها به ابزار نظارت بر شهروندان تبدیل نشود.
