جبهه آزادی افغانستان میگوید در ماه اسد دامنه عملیاتهای مسلحانه خود علیه طالبان را به هشت ولایت گسترش داده و دستکم ۲۱ عملیات چریکی و جبههای انجام داده است؛ ادعایی که در صورت تأیید، نشاندهنده ادامه فعالیت گروههای مسلح مخالف طالبان در چندین منطقه افغانستان است.
داوود ناجی، رئیس کمیته سیاسی جبهه آزادی، در شبکه اجتماعی ایکس گفته است این عملیاتها در بدخشان، بغلان، قندوز، پنجشیر، نورستان، کابل، فاریاب و ننگرهار انجام شدهاند.
بر اساس جدول منتشرشده از سوی او، نخستین عملیات در اول اسد در ولسوالی زیباک بدخشان انجام شده است. جبهه آزادی ادعا کرده است در این حمله ۲۱ عضو طالبان کشته و ۳۷ تن دیگر زخمی شدهاند.
در حملهای دیگر در همین ولسوالی نیز، به گفته این جبهه، شش عضو طالبان کشته و ۱۰ تن زخمی شدهاند.
جبهه آزادی همچنین مدعی شده است در چندین حمله دیگر مجموعاً ۴۴ نیروی طالبان کشته شدهاند. با این حال، در هفت مورد از ۲۱ عملیات، آمار مشخصی از تلفات ارائه نشده و در یک مورد نیز تنها از «چندین کشته و زخمی» سخن گفته شده است.
در نتیجه، آمار اعلامشده از سوی جبهه آزادی را نمیتوان بهعنوان تلفات تأییدشده در نظر گرفت و میزان واقعی تلفات مشخص نیست.
گزارش این جبهه در شرایطی منتشر شده که در هفتههای اخیر گزارشهایی درباره افزایش حملات گروههای مسلح مخالف طالبان در بخشهایی از افغانستان منتشر شده است.
پیشتر نیز گزارشهایی از انجام دستکم ۱۵ حمله مخالفان طالبان در یک هفته در ۹ ولایت افغانستان منتشر شده بود. در آن گزارشها، برخی کارشناسان افزایش حمایت مردمی از مخالفان و کاهش پایگاه اجتماعی طالبان را از عوامل احتمالی گسترش این حملات دانسته بودند.
فعالیتهای مسلحانه مخالفان طالبان تنها به جبهه آزادی محدود نیست. جبهه مقاومت ملی، سپاهیان میهن و جبهه متحد افغانستان نیز در ماههای اخیر از انجام عملیات علیه طالبان خبر دادهاند.
با این حال، درباره میزان واقعی دامنه این حملات و تلفات ناشی از آنها، اطلاعات مستقل و قابل راستیآزمایی محدودی وجود دارد.
طالبان تاکنون درباره مجموع ۲۱ عملیات ادعایی جبهه آزادی و آمار تلفات اعلامشده از سوی این جبهه اظهار نظر نکردهاند.
زاویه اختصاصی نیمروز
نکته مهم در این گزارش، تنها افزایش شمار حملات نیست؛ بلکه پراکندگی جغرافیایی آنهاست. ادعای فعالیت جبهه آزادی در هشت ولایت نشان میدهد مخالفان مسلح طالبان همچنان تلاش میکنند توان عملیاتی خود را از مناطق محدود فراتر ببرند.
با این حال، فاصله میان «ادعای انجام عملیات» و «اثبات تغییر در موازنه امنیتی» بسیار مهم است. بدون تأیید مستقل، نمیتوان از این آمار نتیجه گرفت که طالبان با یک تهدید نظامی گسترده یا تغییر اساسی در وضعیت امنیتی افغانستان روبهرو شدهاند.
تحلیل پایانی
اگر روند حملات در چندین ولایت ادامه پیدا کند، طالبان با چالشی مواجه خواهند شد که صرفاً با کنترل مراکز شهری قابل مدیریت نیست؛ زیرا پراکندگی عملیات میتواند هزینههای امنیتی بیشتری بر حکومت طالبان تحمیل کند.
در مقابل، مخالفان نیز برای تبدیل حملات پراکنده به یک تهدید پایدار، به توان سازماندهی، پشتیبانی، استمرار عملیاتی و مهمتر از همه اثبات توانایی خود در حفظ فشار نظامی نیاز دارند.
بنابراین، اهمیت واقعی این گزارش نه در عدد ۲۱ عملیات، بلکه در این پرسش است که آیا این حملات به یک روند پایدار تبدیل میشوند یا همچنان در سطح عملیاتهای پراکنده باقی خواهند ماند.
