شبکه تحلیلگران افغانستان اعلام کرده است که سازمان ری‌وایلد، نهاد تازه‌تأسیس فعال در حوزه حفاظت از طبیعت، برای نخستین بار پس از سقوط جمهوریت، سرشماری پرندگان آبی را در شش تالاب افغانستان انجام داده است.
براساس این گزارش، داوطلبان سازمان ری‌وایلد در آغاز سال ۲۰۲۶ شش منطقه تالابی را در چارچوب برنامه بین‌المللی سرشماری پرندگان آبی بررسی کرده‌اند؛ برنامه‌ای که از سال ۱۹۶۷ در سطح جهان برگزار می‌شود و اکنون ۱۸۹ کشور در آن مشارکت دارند.
تیم چهار نفره این سازمان، با حضور پرنده‌شناسان افغان، از تالاب‌های آمو در تخار، آب‌ایستاده در غزنی، بند نغلو، بند سروبی، بند درونته و بند سرده بازدید کرده است.
براساس یافته‌های این بررسی، بند سرده در غزنی بهترین زیستگاه برای پرندگان آبی شناسایی شده و در آن ۴۵ گونه پرنده ثبت شده است.
در این منطقه نزدیک به ۳۰۰ مرغابی سرسبز کوچک، بیش از ۶۰۰ مرغابی معمولی و حدود دو هزار چنگر اوراسیایی مشاهده شده‌اند.
همچنین در بند سروبی ۱۹ گونه، در بند درونته ۱۵ گونه و در بند نغلو ۱۲ گونه پرنده ثبت شده است.
با این حال، گزارش تأکید می‌کند که آلودگی، شکار، ماهی‌گیری با تور، کاهش سطح آب و گسترش زمین‌های زراعتی به زیستگاه پرندگان آسیب جدی وارد کرده است.
تیم ری‌وایلد در آب‌ایستاده غزنی، که زمانی از مهم‌ترین محل‌های توقف پرندگان مهاجر و فلامینگوها بود، هیچ آبی مشاهده نکرده و تنها چند چکاوک روی بستر خشک تالاب ثبت شده است.
ایوب علوی، رئیس سازمان ری‌وایلد، گفته است که وضعیت پرندگان و تالاب‌ها نسبت به گزارش‌های گذشته «خوب نیست» و حیات پرندگان مهاجر زیر فشار شدید قرار دارد.
براساس این گزارش، شکار، خشک‌سالی، تغییرات اقلیمی، برداشت آب زیرزمینی، آلودگی و گسترش زراعت از مهم‌ترین تهدیدها برای تالاب‌ها و پرندگان مهاجر در افغانستان به شمار می‌روند.
در بخشی از گزارش آمده است که برخی پرندگان مهاجر اکنون از توقف در مناطقی مانند دشت شمالی خودداری می‌کنند؛ زیرا شکار و دام‌گذاری در این مناطق افزایش یافته است.
سازمان ری‌وایلد و اداره ملی حفاظت از محیط زیست افغانستان پس از این بررسی، کار مشترکی را برای حفاظت از پرندگان مهاجر آغاز کرده‌اند.
این همکاری شامل راه‌اندازی کارزار رسانه‌ای برای جلوگیری از شکار، دام‌گذاری و تجارت غیرقانونی پرندگان خواهد بود.
