بی‌بی‌سی جهانی در گزارشی تکان‌دهنده از ولایت غور نوشته است که فقر، بیکاری و فروپاشی تدریجی خدمات درمانی و معیشتی در افغانستان، شماری از خانواده‌ها را ناچار کرده تا برای زنده‌ماندن، به فروش فرزندان خود تن بدهند.
در این گزارش، سعید احمد، باشنده غور، گفته است که پس از مبتلا شدن دختر پنج‌ساله‌اش شایقه به آپاندیسیت و کیست کبد و ناتوانی در پرداخت هزینه درمان، مجبور شد او را به یکی از بستگانش بفروشد.
به گفته او، هزینه جراحی شایقه از مبلغ ۲۰۰ هزار افغانی که در برابر فروش او توافق شده بود، پرداخت شده است.
سعید احمد گفته است: «اگر پول داشتم، هرگز این تصمیم را نمی‌گرفتم. اما با خودم فکر کردم اگر بدون جراحی بمیرد چه؟ این‌طوری حداقل زنده می‌ماند.»
بی‌بی‌سی همچنین روایت خانواده‌های دیگری را منتشر کرده که با گرسنگی و بیکاری شدید دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
جمعه‌خان، کارگر روزمزد ۴۵ ساله، گفته است که در شش هفته گذشته تنها سه روز کار پیدا کرده و کودکانش شب‌ها گرسنه خوابیده‌اند.
عبدالرشید عظیمی، پدر دو دختر دوقلو، نیز گفته حاضر است کودکانش را بفروشد تا بتواند بقیه اعضای خانواده را زنده نگه دارد.
مادر این خانواده گفته تنها غذایی که در اختیار دارند «نان و آب گرم» است.
گزارش بی‌بی‌سی همچنین از افزایش مرگ کودکان به دلیل سوءتغذیه و نبود خدمات درمانی خبر داده است.
این رسانه با بازدید از گورستانی در غور نوشته که شمار قبرهای کودکان تقریباً دو برابر بزرگسالان بوده است.
در شفاخانه اصلی چغچران نیز بخش نوزادان شلوغ‌ترین بخش معرفی شده و پرستاران گفته‌اند که مرگ نوزادان به دلیل کم‌وزنی و سوءتغذیه به امری «تقریباً عادی» تبدیل شده است.
بر اساس این گزارش، بحران انسانی در افغانستان با کاهش شدید کمک‌های بین‌المللی، بیکاری گسترده و ضعف نظام صحی عمیق‌تر شده است.
سازمان ملل پیش‌تر اعلام کرده بود که سه نفر از هر چهار افغان قادر به تأمین نیازهای اولیه زندگی نیستند و بیش از ۸۰ درصد خانواده‌ها بدهکارند.
طالبان اما می‌گویند مشکلات کنونی میراث «اقتصاد مصنوعی» دوران حضور آمریکا است و تأکید دارند که کمک‌های بشردوستانه نباید سیاسی شود.
این گزارش تصویری تلخ از افغانستانی ارائه می‌کند که در آن فقر و ناامیدی، خانواده‌ها را در برابر انتخاب‌هایی قرار داده که تا چند سال پیش غیرقابل تصور بود.
نهادهای حقوق بشری هشدار می‌دهند که ادامه بحران اقتصادی، محدودیت‌های اجتماعی و کاهش کمک‌های جهانی می‌تواند وضعیت انسانی افغانستان را وارد مرحله‌ای فاجعه‌بارتر کند.
