در پی افزایش فقر و بیکاری در افغانستان، شمار زیادی از کودکان ناگزیر شدهاند بهجای رفتن به مکتب، برای تأمین هزینههای خانوادههای خود کار کنند.
این کودکان میگویند که بهجای تجربه کودکی، بار سنگین تأمین نان خانواده را بر دوش دارند.
پیرمحمد، یکی از این کودکان که از بغلان به کابل آمده، میگوید: «دوست داشتم به مکتب بروم و انجنیر شوم، اما حالا مجبورم کار کنم.»
وصال، کودک دیگری، میگوید که روزانه از صبح تا شام کار میکند، اما درآمدش برای تأمین هزینههای خانواده کافی نیست.
شماری دیگر از کودکان نیز از محرومیت از آموزش و فشارهای اقتصادی شکایت دارند و میگویند که خانوادههایشان توان پرداخت هزینههای زندگی و آموزش را ندارند.
فعالان حقوق کودک هشدار میدهند که ادامه این وضعیت، آینده یک نسل را با خطر جدی روبهرو میکند.
این در حالی است که پیشتر نیز گزارشهایی از وضعیت دشوار کودکان کار در افغانستان منتشر شده بود.
