شماری از خانوادههای مهاجران اخراجشده از پاکستان میگویند که مهمترین نگرانی آنان، فراهمشدن آموزش معیاری برای کودکانشان در افغانستان است.
این خانوادهها تأکید دارند که فرزندانشان باید به مکتبهای مجهز، برنامههای آموزشی منظم و امکانات مناسب درسی دسترسی داشته باشند.
آنان از طالبان خواستهاند در زمینه ایجاد فرصتهای آموزشی و پشتیبانی از شاگردان بازگشته، توجه ویژه نشان دهند.
گلبدین، یکی از مهاجران اخراجشده از پاکستان، گفته است: «ما بهسوی کندز در حرکت هستیم و از آنجا به تخار خواهیم رفت. با وجود اینکه برای بودوباش مکان مناسبی نداریم، تلاش ما این است که زمینه آموزش کودکانم را فراهم کنیم.»
شماری از کودکانی که تازه از پاکستان اخراج شدهاند و بخشی از دوره آموزشی خود را در آن کشور سپری کردهاند، نیز بر ادامه تحصیل در افغانستان تأکید دارند.
این نگرانیها در حالی مطرح میشود که روند اخراج مهاجران افغان از پاکستان در ماههای اخیر شدت گرفته و هزاران خانواده مجبور به بازگشت به افغانستان شدهاند.
سازمانهای بینالمللی بارها هشدار دادهاند که افغانستان با بحران اقتصادی، کمبود امکانات آموزشی و مشکلات گسترده انسانی روبهرو است و ظرفیت لازم برای جذب موج گسترده بازگشتکنندگان را ندارد.
کارشناسان آموزشی میگویند بازماندن کودکان مهاجر از آموزش میتواند پیامدهای بلندمدتی بر آینده نسل جوان افغانستان داشته باشد؛ بهویژه در شرایطی که بسیاری از این کودکان پیشتر نیز با وقفههای مکرر آموزشی روبهرو بودهاند.
به گفته آنان، فراهمکردن دسترسی سریع کودکان بازگشته به آموزش، میتواند از افزایش مشکلات اجتماعی، فقر و محرومیت در میان خانوادههای مهاجر جلوگیری کند.
