رمان «شیشک» نوشته حمید همایون عبیدی در یک نشست مجازی با حضور شماری از نویسندگان، منتقدان و فعالان فرهنگی افغانستان معرفی و بررسی شد.
این رمان در ۳۲۴ صفحه از سوی کانون فرهنگی آسمایی منتشر شده و نویسنده سبک آن را «ریالیزم اثیری» توصیف کرده است.
«شیشک» با تمرکز بر روایت زندگی زنان در افغانستان، داستان دختری به نام «شاپیری» را روایت میکند که پس از کشته شدن پدر و برادرش ناچار به فرار میشود. در ادامه مردی به نام اباسین به او کمک میکند و مسیر تازهای در زندگی او شکل میگیرد.
لطیف ناظمی، شاعر و منتقد ادبی، در پیامی که در این نشست خوانده شد گفت بیش از یکسوم این داستان را روایت عاشقانه تشکیل میدهد و بخشهای دیگر شامل گفتوگوها و روایتهای گوناگون است.
مسعود راحل، فیلسوف و نویسنده، نیز در پیامی رمان «شیشک» را روایتی عمیق از «پرتابشدگی انسان در دهشت جنگ» و تلاش برای بازپسگیری هویت توصیف کرد و آن را از آثار برجسته ادبیات معاصر افغانستان دانست.
فریده فریاد، پژوهشگر ادبیات و جنسیت، با اشاره به برخی نقاط قوت اثر گفت روایت در بخشهایی همچنان تحت تأثیر نگاه مردسالارانه قرار دارد و عنوان «شیشک» برای شخصیتی چون شاپیری میتواند بار معنایی خشونت و تحقیر داشته باشد.
سانگه صدیقی، فعال حقوق زنان، نیز این رمان را از منظر نقشهای جنسیتی بررسی کرد و گفت یکی از برجستهترین ابعاد داستان، بازپسگیری حق انتخاب بدن از سوی زن در روایت است.
عبدالغفور لیوال، نویسنده و پژوهشگر، نیز با رویکرد تاریخی و عرفانی به تحلیل نمادها و تصویرهای ادبی این رمان پرداخت و از بازتاب آموزههای عرفانی و فلسفی در آن سخن گفت.
در پایان این نشست، حمید همایون عبیدی تأکید کرد که هر نویسنده و هنرمند پس از خلق اثر باید آماده شنیدن نقدهای جدی، حتی تند، باشد.
